உன் எதிர்காலம்..உன் கையில்...
அந்தக்குழந்தை முகம் மிகப்பரிச்சயமானதாக இருந்த்து. நிச்சயம் எனக்குத்தெரிந்த ஆசாமி. ஆனால் போட்டிருந்த உடை….
வெள்ளை வெளேர் அரைக்கை சட்டை, நேர்த்தியாக டக்-இன் பண்ணின கருநீலப்பாண்ட். சட்டையின் காலரில் அந்த நீல நிற கோடுகள்…
ஓ..! நான் போகவிருக்கும் ஏர்லைன்ஸின் பைலட்!
அட! சஞ்சு இல்லியோ? ஆண்ட்டனியின் கடைசிப்பிள்ளை!
அட! சஞ்சு இல்லியோ? ஆண்ட்டனியின் கடைசிப்பிள்ளை!
அவனும் என்னைப்பார்த்த்தும் லேசான அரைப்புன்னகையுடன் அருகில் வந்துவிட்டான்.
“ரகு அங்கிள்?”
“எஸ்! சஞ்சு?”
எஸ்! இப்ப சந்தீப்!”
அஃப் கோர்ஸ்! சாரி! எப்படி இருக்கே? டில்லு, சாரி திலிப் எங்க இருக்கான்? அனிதா?”
எல்லோரும் நல்லா இருக்காங்க! நீங்க இன்னும் காமராஜ் அவென்யூ தானா?
ஆமாம் அதே வீடுதான்! அம்மா எப்படி இருக்காங்க!”
ஓ ஷி ஈஸ் ஃபைன் அங்கிள்! பை த வே, மீட் ராமானுஜம்! மை சீனியர் பைலட்!
“ஹலோ ராமானுஜம்!”
”நீங்க எந்த ஃப்ளைட்ல போறீங்க அங்கிள்?”
சொன்னேன்1
“ஓ! ராமாஞ்ச்! யுவர் ஃப்ளைட்!”
”இவர்தான் இன்னிக்கு ஃப்ளையிங்கா?”
“இல்லை! நான் பாம்பேலேர்ந்து அட்டிஸபாபா! ஆனா இந்த ஃப்ளைட்டில்தான் வர்ரேன்! சந்தீப் தான் காப்டன்!”
என்னையும் ராமானுஜத்தையும் உட்கார வைத்துவிட்டு சந்தீப் கிளம்பினான்.
டேக் ஆஃப் ஆகி, ஃப்ளாப் அமைத்து க்ரூயிஸ் ஆல்டிட்யூட் வந்தவுடன் பேச ஆரமித்தோம். ராமானுஜம்தான் ஆரம்பித்தார்.
“நீங்க சந்தீப் வீட்டுக்கு பக்கமா?
”அவனோட அப்பா ஆண்ட்டனி எங்கப்பாவுக்கு ஃப்ரெண்ட்! நாங்க எதிர் எதிர் வீடு! ஆமா நீங்க ?”
”நானும் சென்னைதான்! டீ நகர்!”
”படிப்பெல்லாம்?”
”எல்லாம் சென்னைதான்! …………………. ஸ்கூல்.!”
”ஓ! பெரிய ஸ்கூலாச்சே! எப்படி ஃப்ளையிங்கில் ஆர்வம்?
”சின்ன வயசுலேர்ந்தே ப்ளேன் மேல ஒரு ஈர்ப்பு! வயசாக ஆக ஒரு வெறியே வந்துடுத்து!”
”எங்க டிரெயினிங் பண்ணினீங்க?
“ஃப்ளொரிடா ஃப்ளையிங் அகாடெமி, மையாமி!”
வீட்ல ஒத்துக்கிட்டாங்களா சுலபமா?
வீட்ல ஒத்துக்கிட்டாங்களா சுலபமா?
“அது ஒரு பெரிய சேலஞ்ச் சார்! வீட்ல ஒத்துக்கவே இல்லை! இத்தனைக்கும் நான் அகாடெமிக்கில் படு சுட்டி! டாப் ராங்க் ஆல் தெ டைம்!
“அப்ப நிச்சயம் ஃபோர்ஸ் பண்ணி எஞ்சினீயரிங் மெடிக்கல்னு பிரெஷர் போடுவாங்கல்ல?”
“எஸ் எஸ்!
“எப்படி அதெல்லாம் தாண்டி ஃப்ளையிங்?
”ஐ வாஸ் வெரி லக்கி!
குட்டைப்பாவாடை கன்னி தட்டில் ஸ்பெஷலான ஐட்டங்களுடன் ராமானுஜத்துக்குத்தந்தாள். அதில் ஒரு மெது வடைகூடப்பார்த்தேன்! எனக்காக வைத்திருந்த தட்டில் வேறு இலை, தழை சமாச்சாரங்கள்.
“கெட் ஹிம் ய சிமிலர் பாலெட்!”
யெஸ் காப்டன் என்று ஓடியது அந்த நடுவானத்தாரகை. கொஞ்ச நேர மௌனமான உணவுக்குப்பிறகு கறுப்புக் காப்பியுடன் சீட்டில் சாய்ந்தோம்.
முட்டைக்கண்ணாடிக்கு வெளியில் தீற்றலாக சிர்ரோக்யுமுலஸ் மேகங்கள் சோம்ப்பேறித்தனமாக உலாவிக்கொண்டிருக்க, அந்த 118 அடி நீளமுள்ள போயிங் 737 மாக்ஸ் தன் ரோல்ஸ்ராய்ஸ் எஞ்சினின் அபார ஆர் பி எம் உபயத்தில் நடு வானத்தில் தொங்கியபடி பறந்துகொண்டிருக்க, நாங்கள் பேச்சைத்தொடர்ந்தோம்.
”நான் பத்தாவது படிக்கும்போதே சயன்ஸில் ஆல் இந்தியா முதல் ராங்க்.!”
”வாவ்!”
“அதான் சங்கடமாப்போச்சு! எனக்கு அப்பல்லாம் ஏரோநாட்டிக்கல் படிக்க ஆசை. ஆனால் ஸ்கூல்ல படுத்தி என்னை நாச்சுரல் சயன்ஸ் எடுக்க வெச்சுட்டாங்க! பிரின்சிபால், கரஸ்பாண்டண்ட் எல்லோரும் “நம்ம ஸ்கூல்ல நாச்சுரல் சயன்ஸில் இது வரை ஆல் இந்தியா ராங்கே வந்த்தில்ல. நீ நிச்சயம் எடுப்பே. அப்படியே உங்க ஃபாமிலி மாதிரி மெடிக்கல் சீட் ஈஸியா கெடச்சு நீயும் டாக்டராய்டலாம்”னு சொல்லி நாச்சுரல் சயன்ஸ் குருப்புல சேர்த்துட்டாங்க!”
”இண்டரஸ்டிங்!”
“நானும் ஆல் இந்தியா ஃபர்ஸ்டுதான் ப்ளஸ் டூவுல!”
”அடேயப்பா!”
”எம் எம் சியில டைரெக்ட் அட்மிஷன் வேற தந்துட்டாங்க! ஸ்கூல்ல ஃபுல் ஸ்காலர்ஷிப் அஞ்சு வருஷத்துக்கும்னு சாங்க்ஷன்!”
”மை காட்! நீங்க எக்ஸப்ஷனல் ராமானுஜம்! எப்படி பின்ன டாக்டராகாம இப்படி பைலட்? சாரி! ஐயாம் வெரி க்யூரியஸ்!”
“ஓ தட்ஸ் ஆல் ரைட்! எங்க ஃபாமிலில பல டாக்டர்கள். அதனால எதிர்பார்ப்பே நானும் டாக்டராகணும்னுதான்! எனக்குத்தான் இந்த ஃப்ளையிங் பைத்தியம்!”
”என்ன ஆச்சு அப்புறம்?”
”நான் மெடிக்கல் சேர மாட்டேனுட்டேன்! ஸ்கூல எல்லாரும் ரொம்ப அப்ஸெட்! முதல்ல வைஸ் பிரின்சிபல், அப்புறம் பிரின்சிபல்னு எல்லோரு வேப்பில அடிச்சாங்க!”
”பெரிய பிரஷரா இருந்திருக்குமே!”
”ரொம்ப டென்ஷன் அப்ப! நான் பிடிவாதமா முடியாதுன்னுட்டேன்! ஸ்கூல்ல அவ்வளவு சுலபமா ஒத்துக்கவே இல்ல. இப்படி ஒரு சான்ஸ் யாருக்குமே வராது! உனக்கு இதெல்லாம் டிசைட் பண்ண வயசு பத்தாது. உங்கப்பாவ ஸ்கூலுக்கு அழச்சிண்டு வான்னுட்டாங்க!”
”அப்பாவ எப்படி சமாளிச்சீங்க? அவர் வேற டாகடராச்சே?”
”அப்பா ஸ்கூலுக்கு வந்து பிரினிசிபால் கரஸ்பாண்டண்ட் எல்லாரையும் மீட் பண்ணினார்”.
”சொல்லுங்க சுவாரஸ்யமா இருக்கே!”
”பிரின்சி ரூம்ல பெரிட இண்டர்வ்யூ மாதிரி டேபிளுக்கு அந்தப்பக்கம் வைஸ் பிரின்சிபால், பிரின்சிபால், கரஸ்பாண்டண்ட் அப்புறம் இன்னொருத்தர்..எல்லோரும் அப்பாவப்பார்த்து ஒரே முட்டா என்னை மெடிக்கல்ல சேர வெக்கணும்னு வற்புறுத்தினாங்க!”
”அப்பா என்ன சொன்னார்? நீங்க எப்படி அவர சமாளிச்சீங்க?”
“எல்லார் சொல்றதையும் அப்பா பொறுமையாக்கேட்டார். அப்புறம் பேசினார்”.
“இவன் எனக்கு ஒரே பையன்! அவனுக்கு நல்லது பண்றதுதான் என்னோட கடமை. ஆனா அதைவிட அவனுக்கு வேணுங்கறதை செஞ்சு குடுக்கறச்து அதைவிட முக்கியமாச்சே! அவனுக்கு பைலட்டாகணும்னு ஆசை. சோ ஹி வில் பிகம் ய பைலட்!”
”அடேயப்பா!”
“என் பையன் மேல நீங்க காட்டற அக்கறைக்கு உங்க எல்லோருக்கும் ரொம்ப தாங்க்ஸ்! விஷ் ஹிம் குட் லக்!”
”சொல்லிட்டு என் கையை ஆதுரமாப்பிடிச்சிண்டு நடந்து வெளியே வந்துட்டார்”
“எக்சப்ஷனல் ஃபாதர்! வாவ்! ”அவரும் டாகடர்னு சொன்னீங்கல்ல? எங்க இருக்கார் இப்ப?”
”ரிடயர்ட் டீன் ஆஃப் ஜெனெரல் ஹாஸ்பிடல். பேரு டாக்டர் வைகுண்டம்!”
இப்போது ராமானுஜம் சீட்டில் சாய்ந்துகொண்டு கண்களை மூடிக்கொள்ள ”நாம் மும்பையை நோக்கி டிஸண்ட் தொடங்கிவிட்டோம்” என்று ஸ்பீக்கரில் சந்தீப்பின் குரல்.
