கதையரங்கம் (5, செப்டம்பர், 2018)

பலாப்பழம்…..!

”இன்னும் எவ்வளவு காலம் இந்த கவர்மெண்ட் ஆஸ்பிடல்லியே வேல செஞ்சு உளுத்துப் போகப்போற?”

“கமான் நீரஜா! கவர்ன்மெண்ட் ஆஸ்பிடல்னா என்ன இளக்காரம் உனக்கு? எங்க கிட்ட இருக்கற எக்விப்மெண்ட்ஸ்ல்லாம் உங்க அமெரிக்கா ஆஸ்பிடல்ல கூட இருக்காது, யூ நோ!”

“என்ன சம்பளம் இப்ப உனக்கு அவினாஷ்? ஒரு லட்சம் வாங்குவியா?”

“ம்ஹும்! பிடிப்பெல்லாம் போக எழுவத்தி நாலாயிரத்திச்சில்லறை!”

“லுக் அட் தட்! பீனட்ஸ்! இதுதான் உன் காபினா? எங்க கொலம்பஸ் ஆஸ்பிடல்ல டாய்லெட் கூட இதை விட பெரிசு அண்ட் ய லாட் க்ளீனர்! எட்டு வருஷ எக்ஸ்பீரியன்ஸுக்குப்பிறகும் இந்த மாதிரி சத்தத்துக்கும் அழுக்குக்கும் நடுவுல கிடந்து அல்லல்படப்போறியா? அமெரிக்கா வந்துடு அவினாஷ்! மாசத்துக்கு பன்னண்டாயிரம் டாலர்! வீடு, கார், கிளப் அண்ட் வாட் நாட்?”

“வோய்லா! மாசத்துக்கே எட்டு லட்சமா? ட்டேயப்பா! ஆனா வேண்டாம்!”

“ ஒய் அவினாஷ், ஒய் ப்ளைமி?”

“ பிகாஸ் இங்கதான்…..வெல், உனக்குப்புரியாது நீரஜா!”

“ இல்ல அவினாஷ்! சொல்லேன்! புரிஞ்சுக்க டிரை பண்றேன்!”

”எட்டு வருஷத்துக்கு மிந்தின கதை சொல்லட்டுமா?”

”சே தட்! சே தட் வெல்! என்னால ஒப்புக்க முடியறதான்னு பாக்கறேன்!”

ஜெனெரல் ஆஸ்பிடலின் அந்த மத்தியான வேளையில் ஐ சி யூ வார்டு இருந்த மூன்றாம் மாடியில் காரிடாரில் பரபரப்பு. வெள்ளை கோட் போட்ட இளைஞன் ஐ சி யு கதவைத்திறந்து ஓடி வந்து, அப்படியே சுவரருகே மடங்கி குந்தினாற்போல உட்கார்ந்து…

குலுங்கிக்குலுங்கி அழுததை அந்த காரிடாரே கொஞ்சம் அதிர்ச்சியில் பார்த்தது.

ஸ்ட்ரெச்சர் தள்ளி வந்த சவரிமுத்து, நான்காம் மாடிக்குப்படிவழியாகப்போய்க்கொண்டிருந்த நர்ஸ் வயலெட், பிளட் பாங்கின் ராமன், உள்ளே வெவ்வேறு ஸ்திதியில் அவஸ்தைப்பட்டுக்கொண்டிருந்த நோயாளிகளின் உறவினர்கள் என்று எல்லோரும் உறைந்து போய்ப்பார்த்த அழுகை.

அழுதவன் ஒரு இளைஞன்! அதுவும் ஒரு டாக்டர்!

லஞ்ச் முடித்துவிட்டு டீன் அந்த நேரம் பார்த்தா ஐ சி யூவை இன்ஸ்பெக்ட் செய்ய வரவேண்டும்! அவரின் செக்ரட்டரி கூடவே.

“ என்ன ஆச்சு! என்ன பரபரப்பு இங்க?”

யாரும் ஒன்றும் பேசவில்லை. அமைதி.

“ ப்யூலா! யார் அது? லுக்ஸ் லைக் ய டாக்டர்!”

“அ..ஆ மாம் டாக்டர்! அவினாஷ் மாதிரி இருக்கு!”

“அவினாஷ்? ஹெமடாலஜியா? அண்ட் வாட் ஈஸ் ஹி டூயிங் ஹியர்?”

இப்போது சவரிமுத்து டீனிடம் நல்ல பெயர் வாங்கும் அல்ப முயற்சியில் பேசினான்.

“ தோ இப்டீக்கா உள்றேந்து ஓடியாந்தாரு! அப்படியே உக்காந்து அழுவறாரு!”

“ நோ நோ! டாக்டர் அவினாஷ்! பிரேஸ் யுவர்செல்ஃப்! மூவ் அவுட் ஆஃப் ஹியர்! “

அவினாஷ் சுதாரித்துக்கொண்டான். எழுந்து டீனிடம் மன்னிப்பாகப்பார்த்தான்.

“சாரி டாக்டர்! அங்க மை பேஷண்ட்.. பன்னண்டே வயசு.. செத்துப்போய்ட்டா. நா எவ்வளவோ டிரை பண்ணினேன்! அரை மணி முன்னாடி எங்கிட்ட சிரிச்சுப்பேசி பாட்டுப்பாடினா. ஆனா இப்ப..ஷி ஈஸ் நோ மோர்! “

குரல் உடைந்து மீண்டும் அழுகை.

டீனின் குரல் கடுமையாகியது.

”அவினாஷ்! கண்ட்ரோல் யுவர்செல்ஃப்! நீ ஒரு டாக்டர்! நீயே இப்படியெல்லாம் எமோஷனலா ஆகக்கூடாது!

இப்போது குரலைத்தாழ்த்திக்கொண்டு ரகசிய பாவனையில் சொன்னார்.

“திஸ் ஈஸ் ரிடிக்யுலஸ்! ஆஸ்பத்திரி பேரையே கெடுக்கற! உடனே நீ போய் அஸிஸ்டண்ட் டீனையும் அழைச்சிண்டு என் ரூமுக்கு வா! அண்ட் ரைட் நௌ!”

டீனின் வார்த்தையில், நடையில் தோள் குலுக்கலில் சேதாரம் தெரிந்தது. அவினாஷுக்கு பயம். நர்வஸானான். ஓடினான். அஸிஸ்டண்ட் டீன் ஏதோ ரிப்பொர்ட் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். அவினாஷின் நிலமையைப்பார்த்தார்.

“என்ன ஆச்சு அவினாஷ்? கமலா போய்ட்டாளா? நான் இன்னும் ரெண்டு நாளாகும்னு நெனச்சேன்! யூ டிட் யுவர் பெஸ்ட்! ஆனா நம்ம கையில எல்லாம் இல்லியே! அழணும் போல இருக்கா? வா வந்து இங்க உக்காந்துண்டு அழு! நத்திங் ராங்!”

அவினாஷ் உடைந்து மறுபடி அழுதான்.

“ டாக்டர்! ஷி வாஸ் பிரிம்மிங் வித் ஹேப்பினெஸ்! பாடினா! சிரிச்சா! ஓ மை காட்! என் வாழ் நாள் முழுக்க இந்தக்காட்சி என்னைத்தூங்க விடாது! ஐ ஹேட் திஸ் மெடிக்கல் புரொஃபெஷன்!”

அஸிஸ்டண்ட் டீன் பேசாமல் பார்த்தார்.

“ டாக்டர்! நான் ரிசைன் பண்ணப்போறேன்!”

“ரிசைன் பண்ணிட்டு என்ன பண்ணுவே?’

“ஏதாவது பண்ணுவேன்! தோட்ட வேலைக்குப்போவேன். தாலுக்கா ஆஃபீஸ்ல குமாஸ்தாவாப்போறேன் டாக்டர்! ஆனா இந்த வேல வேண்டாம்!”

அஸிஸ்டண்ட் டீன் சிரிக்கவில்லை. அவினாஷ் முகத்தைத்துடைத்துக்கொண்டான். அவர் டேபிளிலிருந்து பாட்டில் தண்ணீரை ஒரு மிடக்கு குடித்தான்.

“அவினாஷ்! நீ கரெக்ட் ரீட்மெண்ட்தான் குடுத்தே? த்ராம்போசைடோபீனியாவுக்கு என்ன பண்ண முடியும்! பிரெயின்ல சிவியர் ப்ளீடிங்! ஏற்கனவே வெரி லோ ப்ளாடெலட் கவுண்ட்! இன்னிக்கு இல்லேன்ன இன்னும் ஒரு வாரத்துக்கு மேல கமலாவால தாக்குப்பிடிக்க முடிஞ்சிருக்காது அவினாஷ்!”

“பட் ஷி வாஸ் ஸோ யங்! பன்னண்டே வயசு! அநியாயம்!”

“ எஸ் அண்ட் நோ! விதி, கடவுள் அண்ட் ஆல் தட், அவினாஷ்!”

அவினாஷ் கொஞ்சம் சுதாரித்தான்.

”சாரி டாக்டர்! டீன் உங்களையும் அழச்சிண்டு என்னை அவர் ரூமுக்கு வரச்சொன்னார்!”

“டீன்?”

“நான் ஐ சியுவுக்கு வெளில அழும்போது அவர் வந்துட்டார்!”

ஓ நோ! சரி விடு! நான் பாத்துக்கறேன்! இன்னும் கொஞ்ச நாழி இங்க இருந்துட்டு அப்புறமாப்போ!”

“இல்லை டாக்டர்! டீன் ரொம்பக்கோவமாயிட்டார். எனக்கு பனிஷ்மெண்ட் உண்டுன்னுதான் நெனைக்கிறேன்!”

“கமான் அவினாஷ்! நீ இங்க டிரெய்னீ ஹெமடாலஜிஸ்ட்! அப்படியெல்லாம் உன்னைப்பனிஷ்பண்ண விடமாட்டேன். டாக்டரும் மனுஷந்தானே! அதுவும் நீ இன்னும் சின்னவந்தான்! இதெல்லாம் அனுபவம்! இதுதான் உன்னை பிற்காலத்தில் கம்பாஷனேட் டாக்டராக்கும். ஜஸ்ட் கெட் கோயிங்! டீன நான் சமாளிக்கிறேன்!”

”அப்ப டீனைப்பார்க்க…..?”

“ஐ செட் ஐ வில் மானேஜ் ஹிம்! நீ போய் கமலாவோட ரிலேடிவ்ஸ் கிட்ட பேசு! அவங்களுக்கு ஆறுதல் சொல்லு. மறுபடி அழுகை வந்தாலும் இட்ஸ் ஓகே!”

நீரஜா தோளைக்குலுக்கிகொண்டாள்.

“அவினாஷ்! என்ன சொல்ல வரே? இதுக்காக நீ அமெரிக்க வராம இங்க கவர்ன்மெண்ட் ஆஸ்பிடல்லயே உழண்டுண்டு இருப்பியா? புரியல! ஐ யாம் அட் ய லாஸ்!”

“நீரஜா! எனக்காக பரிஞ்சு பேசின காரணத்துக்காக, என்னை சஸ்பெண்ட் பண்ண விடாம தடுத்ததுக்காக, மினிஸ்டர் வரைக்கும் போய் எனக்காக பரிஞ்சு பேசின அஸிஸ்டண்ட் டீனைப்பழி வாங்கினார் அந்த டீன். அவருக்கான புரொமோஷன் அஞ்சு வருஷம் தள்ளிப்போச்சு. இதோ ரெண்டு வருஷம் மின்னாடிதான் அவருக்கு டீன் போஸ்டிங் கிடைச்சது! அண்ட் அவரோட அறிவு, பேஷண்ட்டை டீல் பண்ற விதம், அப்புறம் அந்த எதிக்ஸ்….நீரஜா! அவர்ட்ட ஒர்க் பண்ற மாதிரி, அமெரிக்கா என்ன உலகத்துல எங்கியுமே வராது! நோ நீரஜா! டாலர்ஸ் டோண்ட் இண்டெரெஸ்ட் மீ!”

நீரஜா பேசத்தொடங்கும் முன் அந்த சின்ன காபினின் கதவு படாரெனத்திறந்தது.

“வாட் தெ ஹெல் அவினாஷ்? அந்த எட்டாம் நம்பர் பெட்டுக்கு ஆன்காலஜி ரிப்பொர்ட் கேட்டேனே என்ன பண்றே ? யூ ஆர் வெரி லேஸி…..….! “ஓ சாரி! பேஷண்ட்டா?”

“நோ நோ புரொஃபசர்! இது என்னோட கஸின்! நீரஜா! அவளும் டாக்டர்தான், ஆனா இங்க இல்ல. அமெரிக்கால!”

”ஓ கிளாட்! அவினாஷ்! சீக்கிரம் முடி! எனக்கு இன்னும் பத்தே நிமிஷத்துல ரிப்பொர்ட் வரணூம்! ஒரு நிமிஷம் லேட்டானாலும் ஐ வில் ஹேவ் யூ ஃபார் ப்ரேக்ஃபாஸ்ட்! அண்ட் யங் லேடி! என்ன பேர் சொன்னே?

”நீரஜா!”

ஓ யெஸ்! நீரஜா! குட் பை நீரஜா! டோண்ட் டிஸ்டர்ப் மை டாக்டர்ஸ் ஆன் ட்யூடி! சீக்கிரம் கிளம்பு!”

கதவு மறுபடி அடித்துச்சாத்தியவுடன் நீரஜா கேட்டாள்

“ மை காட்! ஹவ் க்ரூட்! ஹூ இஸ் திஸ் டெவில்?”

அவினாஷ் சிரித்தவாறே ”ஓகே நீரஜா! நீ கிளம்பு! எனக்கு வேலை இருக்கு! அண்ட் தாங்க்ஸ் ஃபார் த இன்விடேஷன் டு அமெரிக்கா. ஆனா நோ தாங்க்ஸ் தான் என்ண்ட பதில்! பை தி வே, இவர்தான் அந்த அஸிஸ்டண்ட் டீன்! இப்ப டீன் அண்ட் மை பாஸ்! டாக்டர் வைகுண்டம்!”

நீரஜா கொஞ்சம் அதிகமாகவே கதவை அடித்துச்சாத்தி விட்டு வெளியேறியதை அவினாஷ் புன்னகையோடு கவனித்தான்.